Henryk Sucharski
Oficer
- Urodzony
- 12 listopada 1898
- Zmarł
- 30 sierpnia 1946, Neapol
- Zawód
- oficer
Henryk Sucharski urodził się 12 listopada 1898 roku w Gręboszowie. Był oficerem piechoty Wojska Polskiego, a w 1938 roku otrzymał stopień majora. Służył między innymi podczas wojny polsko-bolszewickiej, w której został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Był także dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.
W grudniu 1938 roku objął stanowisko komendanta Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Dowodził placówką podczas jej obrony we wrześniu 1939 roku. 7 września zarządził wywieszenie białej flagi i udał się do Niemców, by omówić warunki kapitulacji. W późniejszych relacjach pojawiały się rozbieżne informacje o tym, kto dowodził obrońcami po 2 września.
Po uwolnieniu z niewoli w 1945 roku przedostał się do Włoch i wstąpił do służby w 2 Korpusie Polskim. Zmarł 30 sierpnia 1946 roku w Neapolu. Jego szczątki spoczęły na Westerplatte. W Dąbrowie Tarnowskiej znajduje się ulica upamiętniająca Sucharskiego.
Na podstawie artykułu „Henryk Sucharski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.